Desiree

desiree_droo-huusToen Desirée eenmaal wist wanneer ze de sleutel van haar appartement zou krijgen, was ze snel klaar met het uitzoeken van de meubels. Ooit was ze met de familie in Peer in België geweest en daar moest alles worden gekocht. Het werd een lange maar leuke dag. Desirée heeft een vrolijke en eigenzinnige smaak. Met een knalgele keuken, rode eetkamerstoelen en een lila fauteuil voelt Desirée zich helemaal thuis in haar appartement. “Ik vind alles leuk in mijn appartement. De tv-tafel had ik al en vind ik nog steeds mooi.” Desirée heeft het erg naar haar zin in het Droo-huus. Ze houdt van de gezelligheid om samen dingen te doen. Of het nu zingen is voor een jarige, spelletjes in de Huiskamer of samen kerst vieren, als er iets te doen is, is Desirée erbij als het kan.

Met veel plezier werkt Desirée in het Theepaviljoen in het Horsterpark. “Op maandag, dinsdag, donderdag en op vrijdagmiddag werk ik daar. Echt heel leuk. De appeltaart daar is beroemd.” Als ik vraag wat Desirée op woensdag en vrijdagmorgen doet is het snelle antwoord: “uitslapen!”. Na het uitslapen wordt het appartement gepoetst, samen met de leiding. De rest van haar vrije tijd is Desirée druk met haar hobby’s. Iedere donderdag gaat ze naar de sjoelclub in Zevenaar, pas is ze weer begonnen met zwemmen, ze kleurt graag mandala’s in en iedere avond, na het eten, sport ze een kwartiertje. Op woensdagmiddag gaat ze vaak op pad met Wilma (haar ‘oude’ overbuurvrouw), boodschappen doen, koffie drinken of spelletjes spelen.

Vol trots vertelt ze dat pas nog zelf heeft geregeld dat ze bij haar broer in Nijmegen op de koffie is geweest. “Ik heb de taxibus gebeld en toen was ik er zo. Het was wel spannend, maar nu ik weet hoe het werkt, ga ik er nog een keer heen.” Je zou denken dat ze dan ook regelmatig op de fiets naar haar ouders gaat om koffie te drinken, maar niets is minder waar. Toen Desirée net op zichzelf woonde, wilde ze even helemaal niet meer naar haar ouderlijk huis. Nu gaat ze af en toe een kopje koffie drinken, maar veel vaker zijn haar ouders bij haar op bezoek. “Samen met mijn moeder kaarten of dobbelen in mijn huisje, dat vind ik gezellig.” Ook in de Huiskamer worden veel spelletjes gespeeld: “Mens erger je niet en op de Wii”.

Desirée hoefde niet echt te wennen in het Droo-huus. “Miriam en ik zijn al heel lang vrienden en Edwin ken ik ook al lang.” Dat maakte de overgang wel makkelijker. Aan de anderen heeft ze langzaam kunnen wennen door de vakanties en de trainingen die ze samen hebben gedaan. Inmiddels kent ze de rest van de bewoners ook goed. “Daarom is het zo leuk om hier te wonen, gezellig met iedereen samen leuke dingen doen.” Ook de leiding vindt ze heel aardig, met een grote glimlach vertelt Desirée: “ik word hier wel een beetje veel verwend”.

Desirée heeft lang gedacht dat ze toch maar niet op zichzelf ging wonen. Eigenlijk tot de laatste dag. Pas toen de limousine kwam voorrijden, de deuren open gingen en de andere bewoners begonnen met juichen, was het goed. Ze is ingestapt zonder verder achterom te kijken en het grote avontuur kon beginnen. Als ik naar Desirée kijk, zie ik haar dromerig kijken en ze zucht: “dat zou ik nog wel een keer willen, maar dan rustig”. Ik vraag haar wat ze bedoelt met rustig en Desirée legt uit dat toen ze bij het Droo-huus aankwamen ze allemaal de limousine zijn uitgestormd naar de voordeur. Dat stukje zou ze nog wel een keer willen doen, maar dan rustig lopen naar deur.

‘s Morgens maakt Desirée in haar appartement het ontbijt en brood voor de lunch. Zelf kookt ze niet, maar ze eet gezellig mee in de Huiskamer. “Ze koken hier heel lekker.” Wassen doet ze samen met de leiding en de boodschappen die ze nodig heeft haalt ze zelf. “Alles zit hier om de hoek, erg handig.” In de (moes)tuin vind je Desirée niet. Ze kijkt liever naar voetbal: Vitesse en Bayern Munchen zijn favoriet en inmiddels Volendam ook. Ik vraag me af of dit iets te maken heeft met haar liefde voor Jan Smit. Ze zegt van niet, maar ik betwijfel het want haar ogen glimmen al bij het noemen van zijn naam. Alle liedjes van Jan Smit kan ze meezingen. Nick & Simon vind ze wel aardig, maar Jan Smit is favoriet. Toen de Burgemeester het Droo-huus kwam bezoeken, heeft ze voor hem ook een nummer van Jan Smit gezongen.

Ik vraag aan Desirée wat ze zou doen als ze één dag de baas is van het Droo-huus. Het blijft lang stil. Met zoveel mogelijkheden is het moeilijk om iets te kiezen. Met mooi weer een dagje met z’n allen naar het strand zou kunnen. Maar ineens is ze eruit! Ze zou iedereen meenemen naar het Casino, in de witte limousine.